Ən son

Arzularla necə rəftar etmək?

18 Iyun 2019 - 13:41

İnsanının həyat mühərriklərindən biri – onun arzularıdır. Arzular əslində kimlyimizin də göstəricilərindəndir. Bəzən arzular şuar formasından uzağa gedə bilmir. Amma bəzi arzular səni hərəkətə keçirdir və ya bəzi lazımsız şeylərə yox dedirdə bildirir. Bu səbəbdən arzularımızı sönməyə və ümidsizlik boşluğunda itirməyə qoymamalıyıq.

“Kumeyl” duasında isə Həzrət Əli (ə) arzuların bizə tam fərqli üzünü göstərir:

“Bitib-tükənməyən arzularım məni əsil qayəmdən uzaqlaşdırıb. Dünya boş şeylərlə, nəfsim də cinayət və xəyanətlə məni aldadıb”.

Dua bizə çox mühüm bir mövzunu izah edir. İnsan ola bilər ki, özünə çox mübarək bir hədəf qoysun və o hədəfin doğruluğunda heç bir şübhə də olmasın. Amma o hədəfin qoyulması hələ hər şeyin həlli demək deyil. İnsan o hədəf aparacaq yollara da diqqət etməlidir. İnsanın əsil hədəfinə yönəlməyən arzuları, onu gec-tez öz burulğanına salacaq.

Əziz İmam (ə) izah etmək istəyir ki, dünya arzuları elə bir virusdur ki, onların sonuna gedib çıxmaq heç cür mümkün deyil. Diqqət etsək, fərqinə vararıq ki, dünya arzularımızın reallaşdırlması üçün yaşadığımız ömür sərmayəsi çox cüzi sayılar. Hər dəfə arzularına çatmaq, insanı digər arzular üfüqünə baxmağa sövq edəcək. Zatən hər şeyin bir xüsusiyyəti olduğu kimi, arzuların da xüsusiyyəti belədir.

“Dünya boş şeylərlə, nəfsim də cinayət və xəyanətlə məni aldadıb”. Duanın bu hissəsi isə bizə dünyanın və nəfsin əsil simasını tanıtdırır. “Ənkəbut” surəsinin 64-cü ayəsində Rəbbimiz dünya həyatının oyun-oyuncaqdan başqa heç bir şey olmadığını xəbər verir. Dünyada bizim həyatımız bahasına əldə etmək istədiyimiz bir çox şeylər, boş əyləncədən başqa heç nə deyil. İmam (ə) bunu bizə öz duasında izah etməyə çalışır. Zatən dünya həyatı əvvəldən bu cür olub. Bunu yalnız İlahi eynəklə baxanlar görüb, üz döndərə biliblər.

Nəfsimiz isə ən böyük düşmənimizdir. Ondan başqa bizi cəhənnəmə ata biləcək heç nə yoxdur. Nəfsin cinayəti – İlahi qanunları pozmaq və etməli olduğumuz vacib məsələləri bizə çətin göstərərək, ondan soyutmaqdır. Nəfsimiz bizi getməli olduğumuz yerlərdən uzaqlaşdıraraq, düşmənin istiqamətinə yönəldərək xəyanətlər edir. İçimizdə olan etməyə həya etdiyimiz mövzular ilk fürsətdə reallaşdırmaq üçün əlindən gələni edir. Biz isə bu xəyanətkarın istəklərinə boyun əyərək irəliləyirik.

Sonda isə İmam (ə) bizə başa salır ki, biz dünyanın təqdim etdiyi ən dəyərli sandığımız bir şeyi əldə etsək belə, aldadılmışıq.

Əsil hədəfimizi unutmadan, dünyaya aldanmadan yaşamaq ümidi ilə…

 

deyerler.org