Ən son

Rəcəblilər axtarılan bir gün…

19 Mart 2018 - 10:54

Bismilləhir-Rahmənir-Rahim!
Allahın salamı olsun Həzrət Mühəmmədə (s) və onun pak Əhli-Beytinə (s)! 
Bəlkə bu salamla ruhlarımız bu ali insanların ruhları ilə həmahəng bir hala gələrək, dirilər.
Bəlkə yaşadığımız bu dünyanın bataqlıq mahiyyətli məşğuliyyətlərimizin içində batdığımız zaman – bizlər üçün bu salam bir nicat vasitəsi olar.
Hamımız məşğuluq. 21-ci əsrin dünyasının insanı olaraq, yaman məşğuluq. Hər şeylə məşğuluq. Məşğulluq bataqlığındayıq.
Məişətimizlə. Maddi dolanışığımızla. Sağlamlığımızla. Evimizlə. Maşınımızla. Ailəmizlə. Daha nələrlə və nələrlə…
Amma bir özümüzlə məşğul deyilik. Öz varlığımızla. Öz vücudumuzla. Öz kimimizlə. Öz duyğularımızla. Öz necəliyimizlə. Öz tutumluluğumuzla. Öz indimiz və sonucumuzla.
Söhbət heç də tərki-dünyalıqdan getmir. Bu, bir bədihi məsələdir. İnancımız tərki-dünyalığı yanlış, zəlalətə aparan bir yol bilir. 
Tərki-dünya olmadıq - nə gözəl. Amma bəlkə tərki-axirət olduq?!
Amma inancımız tərki-axirəti də eyni ilə yanlış, zəlalətə aparan yol kimi bilir.
Hər ikisi məhvedicidir. Çünki hər iki tərk - insanın gercəyinin tərkidir.

Gerçək isə çox aydındır. 
Biz buradayıq. Eyni zamanda biz burada müvəqqətiyik. 
Burada müvəqqəti varkən, əbədi gerçəyimizi tikiriq. Əbədi gerçəyimiz buradakı müvəqqəti gerçəyimizin neçəliyindən qurulur.
Buranı tərk edəriksə, (tərki-dünya olarıqsa) müvəqqəti gerçəyi tərk etmiş olaraq. Əbədi gerçəyin qurulduğu müvəqqəti gerçəyi tərk etmiş olarıq. 
Axirəti tərk edəriksə, əbədi gerçəkliyi tərk etmiş olarıq. Müvəqqəti gerçəkliyin fəlsəfəsi də puç olar, mənasız olar.
Əslində hər iki tərkdə (tərki-dünya və tərki-axirətdə) gerçəkliyi tərk edirik. 
Bu mənada gerçəklik buranın müvəqqəti halını gerçəkdən və gerçək qəbul edib, burada əbədi gerçəkliyimizi qurmaqdan keçir.
Belə ki, hər birimizi yekunda bir Gerçək Gün gözləyir. O Gün ki, müvəqqəti gerçəkliyimizdən nə qurduğumuzu dəyərləndirilməsi gerçəyi olacaq.
Bütün bu gerçəkliklər haqqında düşünmək və həmin Günə hazır olmaq üçün qarşıdan gələnMənəvi Üçaylıq (Rəcəb, Şəban, mübarək Ramazan ayları) nə qədər də gerçək bir fürsət.

***
Carçının ərşin bətnindən «Eynər-racəbiyyun? /haradadır rəcəb ayının əhli?/» çəkiləcək bir fəryadGünü.
Carçının nidasına cavab olaraq insanlardan bir qrup ayağa qalxan bir Gün.
Simalarındakı nur topluma işıqlıq və nuraniyyət verən bir Gün. 
Mələklərin: “Ey Allahın bəndəsi! Xoş gəlmisən! Allahın sənə əta etdiyi sənin üzərinə mübarək olsun!” söylədiyi bir Gün.
«Ey mənim qadın və kişi bəndələrim! İzzət və cəlalıma and olsun ki, sizin mübarək məqamınızı əziz tutacağam və sizə çoxlu sayda ətalar bəxş edəcəyəm və sizə behiştdə saraylar verəcəyəm ki, orada çaylar axır. Və orada əbədi qalacaqsınız. Və nə gözəl mükafatdır o kəslər üçün ki, çalışmışdırlar. Siz könüllü surətdə - Mənim xatirimə, bir ayda ki, onun hörmətini uca tutdum və haqqınin riayət olunmasını vacib bildim - oruc tutdunuz. Ey mənim mələklərim! Bu kişi və qadın bəndələrimi behiştə aparınız!» nidasının Allah Təala tərəfindən gələn bir Gün.
Haradadır rəcəblilər?
Yoxsa, bizlər hələ də məşğuluq?!

 

 

deyerler.org