Ən son

Merac

03 Mart 2010 - 12:17

Peyğəmbərliyin 10-cu ilində (619-cu ildə) Rəcəb ayının 27-də Həzrət Məhəmməd Peyğəmbərin (s) ən böyük möcüzələrindən biri – merac hadisəsi baş verdi. «Merac» sözü ərəb dilindən tərcümədə «yüksəliş, yuxarıya qalxma» mənasını verir.

Cənab Əbu Talibin və Xədicənin vəfatından sonra Həzrət Məhəmməd (s) tez-tez qohumlarının evini ziyarət edər, onlara qonaq olar, bəzən gecəni də orada qalardı. Bir gün o, Əbu Talibin qızı, Həzrət Əlinin (ə) bacısı Ümmi-Haninin evində qonaq idi. Gecə olcaq Allahın əzəmətli mələyi Cəbrail (ə) Peyğəmbərimizin görüşünə endi və onu çox şərəfli və iftixarlı bir səfərə dəvət etdi. Canəb Cəbrail (ə) buyurdu ki, Allah-taala Həzrət Məhəmmədə (s) bələdçilik etməyi də ona tapşırmışdır.

Peyğəmbərimiz Cəbrailin (ə) gətirdiyi «Büraq» adlı xüsusi miniyə minib gecəyarı Məkkəni tərk etdi. Onun səfərinin birinci mərhələsi müsəlmanların ilk qibləsi, böyük Peyğəmbərlərin vətəni Qüds (Yerusəlim) şəhərindəki Beytul-Müqəddəs məscidinə oldu.

Beytul-Müqəddəs məscidini, habelə Qüds şəhərinin başqa dini ziyarətgahlarıdı gəzib orada namaz qıldıqdan sonra Peyğəmbərimizin  ilahi səyahətinin ikinci mərhələsi başlandı. Həzrət Məhəmməd (s) Cəbrail (ə) müşayiəti ilə səmaya qalxdı. «Büraq»adlı minik Peyğəmbərimizi səmanın təbəqələrindən asanlıqla keçirərək bu səfərin asanlığını təmin edirdi.

Merac hadisəsi zamanı Peyğəm-bərimiz özündən əvvəlki əzəmətli elçilərin ruhları ilə görüşdü, cənnətdə möminlərə nə kimi mükafatlar veriləcəyindən, cəhənnəmdə günahkarların necə cəzalandırıla-caqlarından xəbərdar olur. Hədislərdə deyildiyi kimi, merac zamanı Peyğəmbərimiz Allahın qüdrət və əzəmətinin zahir olduğu yerlərə elə yaxınlaşdı ki, heç bir mələk, o cümlədən cənab Cəbrail (ə) onu müşayiət edə bilməyib geri qaldılar.

Meracın əsas əhəmiyyəti bundadır ki, həmin hadisə zamanı Allah-taala müsəlmanlara gündəlik namazları qılmağı vacib elan etdi. Merac hadisəsinə kimi namaz qılmaq hamıya vacib deyildi. Yalnız Peyğəmbərimizin özü namaz qılmağa vəzifəli idi. Amma merac günündə gündəlik namazlar müsəlmanlara vacib oldu və həmin gündən sonra Peyğəmbərimizin səhabələri də hər gün namaz qılmağa başladılar.

Peyğəmbərimiz çox qısa müddət ərzində, cəmi bir neçə dəqiqə içində böyük səfərini başa vurdu, getdiyi yolla da geri qayıtdı. O, səmada hərəkət edib Məkkəyə dönərkən yolda  Qürəyş karvanlarını gördü və onların nişanələrini yadda saxladı. Peyğəmbər Ümmi-Haninin evinə qayıdarkən hələ sübh açılmamışdı.

Səhər açıldı. Həzrət Məhəmməd (s) şəhərə çıxıb öz ilahi səfərini məkkəlilərə xəbər verdi. Onun bir neçə dəqiqə ərzində Məkkədən Qüdsə, oradan da səmaya qalxdığını, xeyli gəzdikdən sonra geri döndüyünü eşidən bütpərəstlər adətləri üzrə yenə gülüb istehza etməyə başladılar. Bu zaman Peyğəmbərimiz dediklərini sübut etmək üçün yolda gördüyü karvanı təsvir etdi, dəvələrin sayını, rəngini, yükünü yerli-yerində söylədi. Məkkəlilər bununla kifayətlənməyib Peyğəmbərdən tələb etdilər ki, əgər doğrudan da Qüdsə getmişdirsə, oranın mənzərəsini təsvir etsin. Həzrət Məhəmməd (s) Beytul-Müqəddəs məscidinin içini və çölünü, habelə başqa müqqədəs yerləri ətraflı şəkildə təsvir etdi. Tez-tez Qüdsə səfər edən ticarətçi məkkəlilər onun dediklərinin həqiqətə tam uyğun olduğunu təsdiqlədilər. Bu vaxt Peyğəmbərimizin yolda gördüyü ticarət karvanı Məkkəyə daxil oldu. Karvanın bütün əlamətləri Həzrət Məhəmmədin (s) söylədikləri kimi idi.Amma inadkar bütpərəstlər danılmaz faktlar qarşısında qalsalar da,yenə meracı inkar etdilər,şaiyə yaydılar ki,Həzrət Məhəmməd (s) sehrbazlıq və cadugərlik vasitəsilə uzaq məmləkətlərdən, uzaqda baş verən hadisələrdən xəbər verir.

Bu gün də bəzi dinsiz şəxslər ya bütövlükdə merac hadisəsini inkar edir, ya da onun cismani deyil, ruhi olduğunu söyləyirlər. Onların fikrincə, Peyğəmbərimizin yalnız ruhu meraca getmiş, yəni o, xəyalən gəzibdolanmış, bədəni isə Məkkədə qalmışdır.

Həqiqət isə bundan ibarətdir: Peyğəmbərimiz tam real şəraitdə, cismani şəkildə meraca getmişdir. Bu hadisənin bəzi cəhətləri müasir elm səviyyəsi üçün əlçatmaz və qeyri-mümkün görünə bilər. Lakin unutmaq olmaz ki, elm dini məsələlərin yalnız bir qismini izah etməyə qadirdir. İnsanların elmi heç zaman Allahın sonsuz və əhatəli elmi ilə bərabər ola bilməz.

Meracın mümkünlüyünə gəlincə, Həzrət Məhəmmədi (s) çox yüksək sürətlə hərəkət etdirib Yerin cazibə qüvvəsindən çıxarmaq, atmosferin yuxarı qatlarında onun normal tənəffüsünü təmin etmək və.s kimi bizə imkansız görünən işlər Allahın sonsuz qüdrəti üçün qeyri-mümkün deyildir.

    

İslam əsasları kitabından