Ən son

Abid Səysanın əhvalatı

08 Aprel 2013 - 21:20

Kənara çəkilib ibadətlə məşğul olan Səysa adlı bir abid var idi. Onu “duası qəbul edilən” adlandırırdılar. Bir gün sultanın qızı ağır xəstəliyə tutulmuşdu. Nə qədər müalicə etsələr də heç bir xeyri olmur. Əlacı yalnız Səysanın dua etməsində görürlər. O, sultanın sarayına və şəhərə gəlmədiyindən qızı həmin halda abidin yanına aparırlar. Qız üçün dua edəcəyinə görə orada qoyaraq çıxıb gedirlər.

Bu bədbəxt abid əgər təqvası olsaydı, fəryad edib yad qızın onun yanında qalmasına imkan verməzdi. O, olmayanda da dua etmək mümkündür. Səysa burada ehtiyat etmədi. Əslində isə təqvaya əsasən, yad qızla xəlvətdə qalmamalı idi. Buna əməl etmədiyindən şeytanın tələsinə düşdü. Qıza baxdı, yenidən baxdıqda diqqətini çox cəlb etdi. Biçarə abid ömründə belə bir tələyə düşməmişdi. Neçə illik ibadəti onun qarşısını ala bilmədi və sonda haram işə bulaşdı.Sonra şeytan ona vəsvəsə etdi: -Özünü rüsvay etdiyini gördün? Sabah səni sultanın qızı ilə zina etdiyini bilib öldürəcəklər. Xilas olmaq istəyirsənsə, onu öldür və basdır. “Hara getdiyini bilmirəm” deyərsən. Nəhayət şeytan o qədər vəsvəsə etdi ki, abid qızı yatmış halda öldürüb basdırdı. Üzərinə daş-kəsək doldurub gizlətdi.

Bəli, düşmən bir tələ ilə kifayətlənmir. Özü olduğu yerə onu aparmayınca əl çəkmir. Qəlbində zərrə qədər iman varsa, tamahını götürmür. Səhər qızın əhvalını soruşmağa gəldikdə abid özünü bilməməzliyə vuraraq dedi: -Mən dua etdim, yaxşılaşdı. Daha heç nə bilmirəm. Şeytanın gələnlərdən birinin qarşısında surətini dəyişərək ona belə dediyi nəql olunur: “Mən qızın harada olduğunu bilirəm.” Onları qızın qəbrinin üstə gətirib göstərdi. Bunu görən camaat abidi çəkə-çəkə hakimin yanına gətirdilər. Hamı onun üzünə tüpürürdü. Bir anlıq həvəsbazlıq bir ömür peşmançılıq gətirdi. Bir saat nəfsani ləzzətin arxasınca getmək necə fəsadlar üzə çıxarır?!

Nəhayət, hakim onun edam olunmasına hökm verdi. Onu dar ağacının yanına gətirdilər. Qədim zamanlarda dar ağacında olanın ölməsi bir az çəkirdi. Biçarə abidin dar ağacında köməyə yetəni yox idi. Canı çıxmaq istədikdə şeytan surətini dəyişib gözünə göründü: -Əgər mənə səcdə etsən, sənə nicat verərəm. Beləliklə, biçarə abidin imanını da alıb özü ilə birlikdə cəhənnəmdə məskunlaşdırdı.

Malik Dinardan bir əhvalat

Nəql olunur ki, Malik Dinar ömrünün əvvəllərində sərraflıqla məşğul olurdu və yaşayışı da pis deyildi. Malını artırmaq tamahına düşdüyündən Şamdakı Əməvi məscidinin rəhbərliyini ələ keçirmək istəyirdi. Əgər bu məqamı qazansaydı, böyük məbləğdə pula sahib olacağı məlum idi. Lakin bu məqamı əldə etmək üçün gərək hamıdan daha artıq pəhrizkar və zahid bir şəxs olaydın. Elə bu həvəsə görə sahib olduqlarının hamısını camaatın arasında payladı. Özü isə məsciddə gün keçirməyə başladı. Kiminsə məscidə daxil olduğunu hiss etdikdə dərhal namaza başlayır və təvazökar kimi görünürdü. Maraqlısı bundadır ki, yanından keçən hər bir şəxs deyirdi: Malik xəyalında nə tutmusan və nə istəyirsən?!

Bir müddət bu minvalla keçdi. Deyirlər ki, o, bir gecə firkirləşdi ki, mənim bu halım nədir və necə qorxulu xəyalla özümü bu günə salmışam?! Mallarımı həvəs yolunda xərclədim, camaat da mənim sirrimi anladılar və dünya axirət ziyankarı olduğumu aşkar etdilər.

O gecə həqiqətən sınıq qəlbi ilə istiğfar edərək zahiri infaqlardan, namazlarından və yaratdığı zahiri görünüşündən tövbə etdi. Bəli, onun bütün işləri günahdan ibarət idi. Səhərə qədər bu cür nalə etdi. Səhər hamının məscidə gələrək ona ehtiram göstərdiklərini və dua etməsini istədiklərini gördü. Hamı ona öz bağlılığını bildirirdi. Yavaş-yavaş Malik Şamda xalqın ən zahidi kimi məşhurlaşdı. Ona Əməvi məscidinin rəhbərliyi təklif olundu. Lakin o, bunu qəbul etməyib dedi: “Allahımla dostluq qurmuşam. Vəziyyətim də yaxşılaşıb, artıq mənə xoş şeylər nəsib olub.” Beləliklə, xalislikdən boş olan şəxs həqiqətən dünya və axirət ziyankarının nümunəsidir.

 

http://ihq.az/